Waar komt jouw 2CV gevoel vandaan?
Dat weet ik niet precies, waarschijnlijk omdat ik er in en mee ben opgeroeid. Mijn moeder had er diverse en later begon ik waardering te krijgen voor de eenvoud van het ontwerp. Later begon ik er over te lezen en steeg die waardering alleen maar. Dit geld vooral voor de technische kant en vernuftige oplossingen. Op mijn 19e begon ik modellen te verzamelen en op dat moment was de beer los, mijn eerste auto werd een eend. Na jaren van andere merken en modellen kocht ik in 1999 mijn vierde eend om het nog een keer mee te maken. Met deze auto heb ik ruim 200.000 kilometer gereden.
En waarom specifiek een AZU uit 1974, of is dat toeval?
Mijn azu tik ontstond rond de jaren ’90. Iemand bij mijn neef in de straat had er een opgeknapt. Ik reed toen een Peugeot 205. Vanaf dat moment broedde het wel maar nog niet heel serieus, tot 2005. Toen begon het te kriebelen en begon ik om me heen te kijken. Maar vaak vond ik ze te duur of te slecht of gerestaureerd, maar meestal te duur. Al een paar keer serieus op Franse auto's gereageerd maar dat liep op niets uit. Totdat ik in 2006 een vage Nederlandse advertentie op Internet zag, geen prijs, niets, alleen een foto met de tekst te koop
Ik reageren maar geen reactie. Via een vriend zijn telefoon nummer gekregen en bellen weer niets dit 2 maanden gedaan en toen opgegeven, tegen het eind van het jaar zag ik toevallig weer die advertentie op Internet. Ik weer reageren en ja hoor het lukte. De rest is historie. Kijken bod doen, en kopen. Na een opknap beurt reed ie weer. hij had 20 jaar stil gestaan en had geen geldig kenteken en daar was de prijs ook naar. Hierdoor moest ik naar de RDW waar hij in een goedgekeurd werd, na de keuring direct een 602 cc blok en bak er in gezet zodat ik makkelijk met het verkeer kon meekomen. ik rijd er nu 3jaar elke dag in.
Mijn blauwe azu-b 250 uit 1974 is niet mijn favoriet, dat is het type uit 1975 zonder achterruiten en vierkante koplampen en moderne grill in het beige. Die komt er nog wel eens.
Wat is het leukste dat je met jouw 2CV hebt meegemaakt?
Reizen met mijn eenden in Rusland. En de dag dat ik op de keuring kwam en mij werd verteld dat het over was. Geknikt chassis. Ik doodziek natuurlijk, wat nu. Terug naar mijn eenden garage waar ik het trieste nieuws meldde. Na enig heen en weer gepraat kreeg ik honger dus op naar de plaatselijke friet tent. Toen ik het parkeer terrein, waar de friettent stond, op reed ree ik bijna een vrouw van de sokken, tenminste dat dacht ik. Dit idee werd versterkt omdat de dame in kwestie van haar fiets afstapte en op mij afbeende. Ik bereide mij al voor op een uitbrander , maar niets was minder waar, mevrouw begon een ontroerend verhaal over haar overleden man, en dat ze zijn spullen aan het opruimen was, waaronder een lepeltje uitgegeven door de eerste 2cv club van Nederland iets zeer bijzonders, er staan 2 paardjes op. Ze had besloten om het aan de eerste de beste eend rijder te geven die ze tegen kwam en dat was ik. En zo eindigde mijn dag toch nog met een lach.
Wat raad je elke toekomstige 2CV rijder aan voordat hij/zij er een aanschaft?
Kijken en nog eens kijken en een kenner meenemen, altijd. Desnoods iemand van het 2cv forum vragen. Laat je niet laten verblinden door geglim en gepoets. Hoewel een goede koets tegenwoordig zeer belangrijk is, de rest kan eventueel vervangen worden, en laat je ook niet verleiden door gladde praatjes, als is zeldzaam of hij is nog zo mooi. Bekijk goed de bodem en de achterste wielkasten op roest. En een dure eend is lang niet altijd een goede eend. Maar de vuist regel is wel hoe meer je betaald hoe strakker hij zou moeten zijn. En laat ze maar vertellen wat er al gedaan is.
